Obraz własnego ciała i sposób jego doświadczania u osób z doświadczeniem Schizofrenii

Obraz własnego ciała i sposób jego doświadczania u osób z doświadczeniem Schizofrenii

Zaburzenia w doświadczaniu własnego ciała to nie tylko ciekawostka kliniczna, lecz jeden z kluczowych objawów schizofrenii oraz wczesnych predyktorów choroby. Choć literatura opisuje wiele przypadków takich doświadczeń, wciąż brakuje spójnych modeli, które pomogłyby je zrozumieć.

W 2016 roku w czasopiśmie Current Psychology ukazał się artykuł „Body Image and Body Experience Disturbances in Schizophrenia: an Attempt to Introduce the Concept of Body Self as a Conceptual Framework”, którego autorami są prof. UAM dr hab. Olga Sakson-Obada, dr Daniel Pankowski, prof. Marek Jarema oraz ja.

W publikacji opisano koncepcję ja cielesnego, która przedstawia relację człowieka z jego własnym ciałem jako trójwymiarową strukturę obejmującą funkcje (percepcję, interpretację i regulację doznań), poczucie tożsamości cielesnej oraz reprezentacje, czyli obraz ciała.

Wyniki przeprowadzonego badania wskazywały, że różnice pojawiają się przede wszystkim w zakresie percepcji, interpretacji i regulacji doznań cielesnych, a także w poczuciu tożsamości cielesnej i akceptacji płci biologicznej. Co istotne, zaburzenia te wiązały się z nasileniem objawów pozytywnych oraz liczbą hospitalizacji z innych przyczyn medycznych. Wyniki sugerowały również, że w schizofrenii większą rolę odgrywa zaburzenie doświadczenia ciała niż obrazu ciała. W efekcie błędnej interpretacji sygnałów cielesnych może dochodzić do poszukiwania pomocy medycznej poza psychiatrią.

Artykuł dostępny jest w j. angielskim.

Body Image and Body Experience Disturbances in Schizophrenia: an Attempt to Introduce the Concept of Body Self as a Conceptual Framework

 

Disturbances in body experience are not merely a clinical curiosity, but one of the key symptoms of schizophrenia and an early predictor of the disorder. Although the literature describes numerous instances of such experiences, consistent models that could help explain them are still lacking.

In 2016, the journal Current Psychology published an article titled “Body Image and Body Experience Disturbances in Schizophrenia: an Attempt to Introduce the Concept of Body Self as a Conceptual Framework”, authored by Olga Sakson-Obada, Daniel Pankowski, Marek Jarema, and myself.

The publication presents the concept of the body self (BS), which describes a person’s relationship with their own body as a three-dimensional structure including the functions of the body self—that is, the perception, interpretation and regulation of body experience—as well as the sense of body identity and mental representations of the body, including body image.

The results of the study indicated that the most significant differences concerned the perception, interpretation and regulation of bodily experience, as well as the sense of body identity and acceptance of biological sex. Importantly, these disturbances were associated with the severity of positive symptoms and with the number of hospitalizations for other medical reasons. The findings also suggested that in schizophrenia, disturbances of body experience play a greater role than disturbances of body image. Misinterpretation of bodily signals may lead individuals to seek medical help outside of psychiatric care.

I invite you to read the article!

Sprawdź również:

Mieszkanie chronione jako spotkanie pomieszczającego i pomieszczanego

W najnowszym numerze czasopisma Psychoterapia ukazał się mój artykuł zachęcający do spojrzenia na mieszkania chronione jako miejsce spotkania pomieszczającego i pomieszczanego.

Dawniej pełniły one rolę azylu odseparowującego jednostkę od otoczenia. Dziś stanowią próbę zapewnienia opieki wykraczającej poza samą hospitalizację. Mogą przybierać różne formy, bazując na odmiennych sposobach rozumienia choroby, możliwości chorego oraz założeniach przyjmowanych względem celu udzielanej opieki. W artykule przyglądam się, jak mieszkania chronione mogą stać się narzędziem pracy z dynamiką grupową i procesami przeniesieniowo-przeciwprzeniesieniowymi.

Zapraszam do lektury!

Read More »

Kiedy trudno jest zamieszkać w sobie – dom jako metafora ludzkiej psychiki

Każdy z nas nosi w sobie dom — wewnętrzną przestrzeń, w której zamieszkują nasze wspomnienia, uczucia i pragnienia. Wspiera nasze poczucie Ja, umożliwia refleksję, zamieszkiwanie w sobie, przeżywanie i tworzenie znaczeń. Czasem jest to miejsce ciepłe i bezpieczne, a czasem pełne pustych pokoi, w których trudno się zatrzymać.
Niekiedy człowiek ucieka z tego wewnętrznego domu. Ucieka w działanie, w nadmiar bodźców, w ruch, w cyfrowy świat. Często robi to nieświadomie — w obronie przed lękiem, smutkiem, bezradnością. Zamiast być ze sobą, zaczyna działać przeciwko sobie.

W gabinecie psychoterapeutycznym spotykam osoby, które zbudowały wokół siebie życie pełne aktywności, ale w środku czują się puste, odcięte, jakby utraciły kontakt z czymś niezwykle ważnym. W ich opowieściach powraca motyw tęsknoty – za spokojem, za sobą, za poczuciem „bycia u siebie”.

W tym tekście przyglądam się zjawisku uciekania przed własnymi emocjami – zarówno w życiu codziennym, jak i w procesie terapeutycznym. Posługuję się metaforą domu jako obrazu ludzkiej psychiki: miejsca, które czasem trzeba dopiero odnaleźć, odbudować lub odważyć się do niego powrócić.

Read More »